1 Toen kwamen alle stammen van Israël naar David in Hebron en zeiden: Zie, wij zijn uw beenderen en uw vlees.2 Al eerder, toen Saul koning over ons was, was ú het die Israël liet uitgaan en ingaan. Ook heeft deHEERE tegen u gezegd: Ú zult Mijn volk Israël weiden en ú zult tot vorst zijn over Israël.3 Zo kwamen alle oudsten van Israël bij de koning in Hebron. En koning David sloot met hen in Hebron een verbond voor het aangezicht van deHEERE , en zij zalfden David tot koning over Israël.4 Dertig jaar oud was David toen hij koning werd; veertig jaar heeft hij geregeerd.5 Te Hebron regeerde hij zeven jaar en zes maanden over Juda, en in Jeruzalem regeerde hij drieëndertig jaar over heel Israël en Juda.6 De koning trok met zijn mannen op naar Jeruzalem, tegen de Jebusieten, die in dat land woonden. Zij zeiden tegen David: U komt hier niet binnen, want zelfs de blinden en de kreupelen zullen u terugdrijven. Dat wil zeggen: David komt hier niet binnen.7 David nam echter de vesting Sion, dat is de stad van David, in.8 David zei namelijk op die dag: Ieder die de Jebusieten wil verslaan, moet de watergang zien te bereiken. En wat die kreupelen en die blinden betreft, David haat ze met heel zijn ziel. Daarom zegt men wel: Een blinde of kreupele zal niet in het huis komen.9 Zo ging David in de vesting wonen en hij noemde die: Stad van David. David bouwde rondom een muur, vanaf de Millo naar de binnenzijde.10 David nam gaandeweg toe in aanzien, want deHEERE , de God van de legermachten, was met hem.11 Hiram, de koning van Tyrus, stuurde boden naar David, met cederhout, timmerlieden en metselaars; zij bouwden een huis voor David.12 David besefte dat deHEERE hem tot koning over Israël bevestigd had en dat Hij zijn koningschap verheven had ter wille van Zijn volk Israël.13 David nam nog meer bijvrouwen en vrouwen uit Jeruzalem, nadat hij uit Hebron gekomen was, en bij David werden nog meer zonen en dochters geboren.14 Dit zijn de namen van hen die bij hem in Jeruzalem geboren zijn: Sammua, Sobab, Nathan, Salomo,15 Jibchar, Elisua, Nefeg, Jafia,16 Elisama, Eljada en Elifelet.17 Toen de Filistijnen hoorden dat zij David tot koning over Israël gezalfd hadden, trokken alle Filistijnen op om David te zoeken. Toen David dat hoorde, daalde hij af naar de vesting.18 De Filistijnen kwamen en verspreidden zich in het dal Refaïm.19 David vroeg deHEERE : Zal ik optrekken tegen de Filistijnen? Zult U hen in mijn hand geven? En deHEERE zei tegen David: Trek op, want Ik zal de Filistijnen zeker in uw hand geven.20 Toen kwam David in Baäl-Perazim. David versloeg hen daar en zei: DeHEERE is voor mij uit door mijn vijanden heen gebroken als een doorbraak van water. Daarom gaf hij die plaats de naam Baäl-Perazim.21 Zij lieten daar hun afgoden achter, en David en zijn mannen namen ze mee.22 Daarna trokken de Filistijnen opnieuw op en verspreidden zich in het dal Refaïm.23 David vroeg deHEERE om raad. Die zei: U moet niet optrekken; maak een omtrekkende beweging tot achter hen, zodat u bij hen komt van de zijde van de moerbeibomen.24 En laat het gebeuren, wanneer u het geluid van voetstappen in de toppen van de moerbeibomen hoort, dat u zich dan haast; want dan is deHEERE vóór u uit gegaan om het leger van de Filistijnen te verslaan.25 David deed zo, zoals deHEERE hem geboden had, en hij versloeg de Filistijnen van Geba af tot waar u bij Gezer komt.
