1 DeHEERE zei tegen Mozes en tegen Aäron in het land Egypte:2 Deze maand zal voor u het begin van de maanden zijn. Hij zal voor u de eerste zijn van de maanden van het jaar.3 Spreek tot heel de gemeenschap van Israël: Op de tiende dag van deze maand moet ieder voor zich een lam per familie nemen, een lam per gezin.4 Maar als het gezin te klein is voor een lam, dan moet hij er samen met de buurman, die het dichtst bij zijn gezin woont, één nemen, overeenkomstig het aantal personen. U moet bij het lam rekening houden met wat ieder eten kan.5 U moet een lam zonder enig gebrek hebben, een mannetje van een jaar oud. U moet het van de schapen of van de geiten nemen.6 U moet het in bewaring houden tot de veertiende dag van deze maand, en heel de verzamelde gemeenschap van Israël zal het slachten tegen het vallen van de avond.7 En zij zullen van het bloed nemen en het aan de beide deurposten strijken en aan de bovendorpel, aan de huizen waarin zij het eten zullen.8 Zij moeten het vlees dezelfde nacht nog eten; op vuur gebraden, met ongezuurde broden, en met bittere kruiden moeten zij het eten.9 U mag daarvan niets rauw eten, en zeker niet in water gekookt, maar alleen op vuur gebraden, met zijn kop, met zijn poten en zijn ingewanden.10 U mag daarvan ook niets overlaten tot de morgen. Wat er de volgende morgen van over is, moet u met vuur verbranden.11 En zo moet u het eten: uw middel omgord, uw schoenen aan uw voeten en uw staf in uw hand. U moet het met haast eten, het is Pascha voor deHEERE .12 Want Ik zal in deze nacht door het land Egypte trekken en alle eerstgeborenen in het land Egypte treffen, van de mensen tot het vee. En Ik zal aan al de goden van de Egyptenaren strafgerichten voltrekken, Ik, deHEERE .13 En het bloed zal u tot een teken zijn aan de huizen waarin u verblijft. Als Ik het bloed zie, zal Ik u voorbijgaan en er zal geen plaag onder u zijn die verderf teweegbrengt, als Ik het land Egypte zal treffen.14 Deze dag moet voor u een gedenkdag worden. U moet hem vieren als een feest voor deHEERE . U moet hem vieren als een eeuwige verordening, al uw generaties door.15 Zeven dagen moet u ongezuurde broden eten. Meteen op de eerste dag moet u het zuurdeeg uit uw huizen wegdoen, want ieder die iets gezuurds eet, van de eerste tot de zevende dag, die persoon moet uit Israël worden uitgeroeid.16 Op de eerste dag moet er een heilige samenkomst zijn, en ook moet u een heilige samenkomst hebben op de zevende dag. Geen enkel werk mag op die dag gedaan worden. Alleen dat wat door iedere persoon gegeten wordt, mag door u klaargemaakt worden.17 Neem dan het feest van de ongezuurde broden in acht, want op deze zelfde dag zal Ik uw legers uit het land Egypte geleid hebben. Daarom moet u deze dag in acht nemen als een eeuwige verordening, al uw generaties door.18 In de eerste maand moet u ongezuurde broden eten vanaf de avond van de veertiende dag van de maand tot de avond van de eenentwintigste dag van de maand.19 Zeven dagen lang mag in uw huizen geen zuurdeeg gevonden worden, want ieder die iets gezuurds zal eten, die persoon moet uit de gemeenschap van Israël uitgeroeid worden, of hij nu een vreemdeling is of een ingezetene van het land.20 U mag niets eten wat gezuurd is. In al uw woongebieden moet u ongezuurde broden eten.21 Toen riep Mozes al de oudsten van Israël bijeen en zei tegen hen: Kies uit, en neem voor uzelf kleinvee voor uw gezinnen, en slacht het paaslam.22 Neem dan een bosje hysop en doop het in het bloed dat in een schaal is, en strijk van het bloed dat in de schaal is, op de bovendorpel en op de beide deurposten. Maar wat u betreft, niemand mag de deur van zijn huis uit gaan, tot de volgende morgen.23 Want deHEERE zal het land doortrekken om Egypte te treffen, maar als Hij het bloed zal zien op de bovendorpel en op de beide deurposten, dan zal deHEERE de deur voorbijgaan en de verderver niet toestaan om uw huizen binnen te komen om u te treffen.24 Houd dit als verordening voor u en uw kinderen, tot in eeuwigheid.25 En het zal gebeuren, als u in het land komt dat deHEERE u geven zal, zoals Hij gesproken heeft, dan moet u deze dienst in acht nemen.26 En het zal gebeuren, als uw kinderen tegen u zullen zeggen: Wat betekent deze dienst voor u?27 dat u moet zeggen: Dit is een Pascha-offer voor deHEERE , Die in Egypte de huizen van de Israëlieten voorbijging, toen Hij de Egyptenaren trof en onze huizen bevrijdde. Toen knielde het volk en boog zich neer.28 De Israëlieten gingen weg en deden zoals deHEERE Mozes en Aäron geboden had, zo deden zij.29 En het gebeurde te middernacht dat deHEERE alle eerstgeborenen in het land Egypte trof, vanaf de eerstgeborene van de farao, die op zijn troon zou zitten, tot aan de eerstgeborene van de gevangene, die zich in de gevangenis bevond, en alle eerstgeborenen van het vee.30 Toen stond de farao 's nachts op, hij en al zijn dienaren en alle Egyptenaren. En er was een luid geschreeuw in Egypte, want er was geen huis waarin geen dode was.31 En hij riep Mozes en Aäron in de nacht, en zei: Sta op, ga weg uit het midden van mijn volk, zowel u als de Israëlieten, en ga weg, dien deHEERE , zoals u gesproken hebt.32 Neem zowel uw kleinvee als uw runderen mee, zoals u gesproken hebt, en ga heen. Maar zegen ook mij!33 De Egyptenaren drongen sterk aan bij het volk, om het snel uit het land te laten gaan, want zij zeiden: Wij gaan anders allemaal sterven!34 Toen pakte het volk zijn deeg op nog vóór het gezuurd was. Hun baktroggen waren in hun kleren op hun schouders gebonden.35 De Israëlieten hadden gedaan overeenkomstig het woord van Mozes en hadden van de Egyptenaren zilveren voorwerpen, gouden voorwerpen en kleren gevraagd.36 Bovendien had deHEERE het volk genade gegeven in de ogen van de Egyptenaren, zodat zij hun het gevraagde gaven. Zo beroofden zij de Egyptenaren.37 Zo trokken de Israëlieten van Rameses naar Sukkoth, ongeveer zeshonderdduizend man te voet, mannen alleen, vrouwen en kleine kinderen niet meegerekend.38 Ook trok een grote groep van mensen van allerlei herkomst met hen mee, en kleinvee en runderen, zeer veel vee.39 Zij bakten ongezuurde koeken van het deeg dat zij uit Egypte meegebracht hadden, want het was niet gezuurd, omdat zij uit Egypte waren verdreven en niet hadden kunnen wachten, en ook geen proviand voor zich hadden klaargemaakt.40 De verblijfsduur van de Israëlieten, de tijd dat zij in Egypte gewoond hadden, was vierhonderddertig jaar.41 En het gebeurde na verloop van vierhonderddertig jaar, op deze zelfde dag gebeurde het: alle legers van deHEERE zijn uit het land Egypte vertrokken.42 Een nacht van waken was dit voor deHEERE om hen uit het land Egypte te leiden. Daarom is dit een nacht ter ere van deHEERE : een waken voor alle Israëlieten, al hun generaties door.43 En deHEERE zei tegen Mozes en Aäron: Dit is de verordening voor het Pascha: geen enkele vreemdeling mag ervan eten.44 Maar elke slaaf die u van iemand met geld gekocht hebt, mag ervan eten, zodra u hem besneden hebt.45 Geen vreemdeling en dagloner mag ervan eten.46 In één huis moet het gegeten worden. U mag van het vlees niets uit het huis naar buiten brengen, en u mag er geen been van breken.47 Heel de gemeenschap van Israël moet dit doen.48 Als er nu een vreemdeling bij u verblijft en als die voor deHEERE het Pascha wil houden, laat dan al wie mannelijk is bij hem, besneden worden. Dan mag hij naar voren komen om het Pascha te houden, en zal hij zijn als een ingezetene van het land. Niemand echter die onbesneden is, mag ervan eten.49 Eén wet is er voor de ingezetene en voor de vreemdeling die te midden van u verblijft.50 Alle Israëlieten deden zoals deHEERE Mozes en Aäron geboden had, zo deden zij.51 En het gebeurde op deze zelfde dag dat deHEERE de Israëlieten uit het land Egypte leidde, ingedeeld naar hun legereenheden.
Psalm 105
1 Loof deHEERE , roep Zijn Naam aan, maak Zijn daden bekend onder de volken.2 Zing voor Hem, zing psalmen voor Hem, spreek aandachtig van al Zijn wonderen.3 Beroem u in Zijn heilige Naam, laat het hart van wie deHEERE zoeken, zich verblijden.4 Vraag naar deHEERE en Zijn kracht, zoek Zijn aangezicht voortdurend.5 Denk aan Zijn wonderen, die Hij gedaan heeft, aan Zijn tekenen en de oordelen van Zijn mond,6 nakomelingen van Abraham, Zijn dienaar, kinderen van Jakob, Zijn uitverkorenen.7 Hij is deHEERE , onze God, Zijn oordelen gaan over heel de aarde.8 Hij denkt aan Zijn verbond voor eeuwig, aan de belofte die Hij gedaan heeft, tot in duizend generaties,9 aan het verbond dat Hij met Abraham gesloten heeft, en Zijn eed aan Izak.10 Voor Jakob heeft Hij het vastgesteld als een verordening, voor Israël als een eeuwig verbond,11 door te zeggen: Ik zal u het land Kanaän geven, het gebied dat uw erfelijk bezit is.12 Toen zij met weinig mensen waren, ja, met weinigen, en vreemdelingen daarin,13 en zij van volk naar volk zwierven, van het ene koninkrijk naar het andere volk,14 liet Hij geen mens toe hen te onderdrukken. Ook bestrafte Hij koningen omwille van hen en zei:15 Raak Mijn gezalfden niet aan, doe Mijn profeten geen kwaad.16 Hij riep een hongersnood over het land af, Hij liet het volledig aan brood ontbreken.17 Hij zond een man voor hen uit: Jozef werd als slaaf verkocht.18 Men drukte zijn voeten vast in de boeien, hijzelf kwam in de ijzers.19 Tot de tijd dat Zijn woord uitkwam, heeft de belofte van deHEERE hem gelouterd.20 De koning stuurde boden en liet hem vrij, de heerser van de volken liet hem los.21 Hij stelde hem aan tot heer over zijn huis, tot heerser over al zijn bezit,22 om zijn vorsten zijn wil op te leggen en zijn oudsten wijsheid te leren.23 Daarna kwam Israël in Egypte, Jakob verbleef als vreemdeling in het land van Cham.24 Hij deed Zijn volk zeer toenemen en maakte het machtiger dan zijn tegenstanders.25 Hij veranderde hun hart, zodat zij Zijn volk haatten en Zijn dienaren listig behandelden.26 Hij zond Mozes, Zijn dienaar, en Aäron, die Hij verkozen had.27 Zij verrichtten onder hen de tekenen die Hij bevolen had, en wonderen in het land van Cham.28 Hij zond duisternis en maakte het duister – zij waren Zijn woord niet ongehoorzaam –29 Hij veranderde hun water in bloed en doodde hun vissen.30 Hun land wemelde van kikkers, tot in de kamers van hun koningen.31 Hij sprak, en er kwamen steekvliegen en muggen in hun hele gebied.32 Hij maakte hun regen tot hagel, bracht vlammend vuur in hun land.33 Hij trof hun wijnstok en hun vijgenboom, Hij brak de bomen in hun gebied in stukken.34 Hij sprak, en er kwamen veldsprinkhanen, treksprinkhanen, niet te tellen,35 die al het gewas in hun land opaten, ja, zij aten de vrucht van hun akker op.36 Hij trof alle eerstgeborenen in hun land, de eerste vruchten van al hun mannelijke kracht.37 Hij leidde hen uit met zilver en goud, onder hun stammen was niemand die struikelde.38 Egypte was blij toen zij wegtrokken, want angst voor dit volk was op hen gevallen.39 Hij spreidde een wolk uit om hen te bedekken en gaf vuur om de nacht te verlichten.40 Zij baden, en Hij deed kwartels komen, Hij verzadigde hen met hemels brood.41 Hij opende een rots en er vloeide water uit, dat als een rivier door de dorre plaatsen stroomde.42 Want Hij dacht aan Zijn heilige woord, aan Abraham, Zijn dienaar.43 Zo leidde Hij Zijn volk uit met vreugde, Zijn uitverkorenen met gejuich.44 Hij gaf hun de landen van de heidenvolken. Zo namen zij in bezit waarvoor de volken hadden gezwoegd,45 opdat zij zich aan Zijn verordeningen zouden houden en Zijn wetten in acht zouden nemen. Halleluja!
