De kostbare bedekking

Adam en Eva staan in de tuin, gekleed in kleren van huiden; hun neergeslagen gezichten en behoedzame houding tonen de zwaarte van de zondeval. De weelderige omgeving van Eden is nog om hen heen, maar hun onschuld is verloren; de bedekking die zij nu dragen wijst op de eerste daad van barmhartigheid na het oordeel. In Genesis 3:21 maakt de HEERE God kleren van huiden voor de mens en zijn vrouw en kleedt Hij hen, waarbij Hij hun ontoereikende bedekking van vijgenbladeren vervangt door een kostbare voorziening. De scène spreekt van schaamte, goddelijk mededogen en het Bijbelse patroon van bedekking door offer, waardoor zij bijzonder geschikt is voor onderwijs over de zondeval, voorafschaduwing van verzoening, bekering en Gods genade in Genesis.